مولانا عبد القدوس دهقان، متولد سال ۱۹۷۴ میلادی، از پژوهشگران و فعالان برجسته علوم اسلامی و امور دعوتی است. ایشان دارای مدرک کارشناسی شریعت اسلامی از دانشگاه امام محمد بن سعود اسلامی و کارشناسی ارشد شریعت و اصول دین از معهد مکی زاهدان میباشند.
وی بیش از ده سال سابقه تدریس علوم شرعی در مدارس دینی اهل سنت بلوچستان و بیش از ۹ سال تجربه فعالیت رسانهای و دعوتی دارد. ایشان همچنین ریاست کمیته شرعی شبکه وصال حق فارسی را بر عهده داشته و در زمینه تهیه و اجرای بیش از پنج هزار برنامه تلویزیونی در حوزه علوم اسلامی، تفسیر، عقیده و پاسخگویی به شبهات فعالیت کردهاند.
از جمله فعالیتهای علمی و ترجمهای ایشان میتوان به ترجمه فارسی معانی قرآن کریم، تفسیر میسر، کتاب اصول ایمان و فقه میسر از انتشارات مجمع ملک فهد، و کتاب الکبائر امام ذهبی اشاره کرد. ایشان همچنین در زمینه ترجمه همزمان و مکتوب میان زبانهای عربی و فارسی تخصص دارند. استاد دهقان به زبانهای بلوچی (زبان مادری)، فارسی، عربی و اردو تسلط کامل دارند و از طریق فعالیتهای علمی، آموزشی و رسانهای در راستای گسترش معارف اسلامی و ارتقای محتوای دینی به زبان فارسی تلاش میکنند.
<p>Мавлоно Абдулқуддус Деҳқон, таваллуди соли 1974 мелодӣ, аз пажӯҳишгарон ва фаъолони барҷастаи улуми исломӣ ва умури даъват аст. Эшон дорои дараҷаи бакалаври шариати исломӣ аз Донишгоҳи исломии Имом Муҳаммад ибни Саъуд ва магистри шариат ва усули дин аз Маъҳади Маккии Зоҳидон мебошанд.</p>
<p>Эшон беш аз даҳ сол собиқаи тадриси улуми шаръӣ дар мадрасаҳои динии аҳли суннати Балуҷистон ва беш аз нӯҳ сол таҷрибаи фаъолияти расонаӣ ва даъватӣ доранд. Ҳамчунин раёсати Кумитаи шаръии шабакаи форсизабони «Висоли Ҳақ»-ро бар ӯҳда доштаанд ва дар таҳия ва иҷрои беш аз панҷ ҳазор барномаи телевизионӣ дар соҳаи улуми исломӣ, тафсир, ақида ва посухгӯӣ ба шубҳаҳо саҳм гузоштаанд.</p>
<p>Аз ҷумлаи фаъолиятҳои илмӣ ва тарҷумавии эшон метавон ба тарҷумаи форсии маонии Қуръони карим, «Тафсири муяссар», китоби «Усули имон» ва «Фиқҳи муяссар» аз нашрияҳои Маҷмаъи Малик Фаҳд ва китоби «Ал-Кабоир»-и Имом Заҳабӣ ишора кард. Эшон ҳамчунин дар тарҷумаи ҳамзамон ва хаттӣ миёни забонҳои арабӣ ва форсӣ тахассус доранд.</p><p>Устод Деҳқон ба забонҳои балуҷӣ (забони модарӣ), форсӣ, арабӣ ва урду комилан тасаллут доранд ва тавассути фаъолиятҳои илмӣ, таълимӣ ва расонаӣ барои густариши маорифи исломӣ ва беҳтар кардани муҳтавои динӣ ба забони форсӣ талош мекунанд.</p>